Hoya attenuata

W 1935 roku norweski botanik Erling Christophersen opisał wyjątkowy gatunek hoyi odkryty w lasach deszczowych górzystej wyspy Savai’i, należącej do archipelagu Samoa. Hoya attenuata to roślina o subtelnej, eleganckiej sylwetce – smukłe pędy i wydłużone liście sprawiają, że od razu przyciąga uwagę kolekcjonerów i botaników.

Opis gatunku

Hoya attenuata to pnący krzew (frutex scandens), którego łodygi osiągają grubość do 4 mm i są całkowicie nagie (pozbawione owłosienia). Liście są lancetowato-eliptyczne, silnie zwężające się ku końcowi (czyli „attenuate”, stąd nazwa), o ostrym lub lekko zaokrąglonym wierzchołku i podstawie zaokrąglonej lub szeroko klinowatej. Powierzchnia liści jest całkowicie gładka, a unerwienie – pierzaste, choć żyłki są ledwie widoczne. Brzegi blaszki liściowej są podwinięte (revolute), co nadaje liściom charakterystyczny wygląd. Blaszki osiągają rozmiary od 5 × 1,6 cm do nawet 8 × 2,8 cm. Ogonki liściowe są żłobkowane, nagie, długości 8–11 mm.

Kwiatostany są baldachowate (umbellate), wyrastają z kątów liści (aksilarne), z szypułkami długości 1–2 cm, pokrytymi drobnymi włoskami lub niemal nagimi. Szypułki pojedynczych kwiatów mają długość 2 cm, są cienkie, podobnie owłosione. Działki kielicha mają kształt trójkątno-jajowaty, są tępe, nagie, a w stanie zasuszonym przybierają fioletowy kolor.

Korona kwiatowa ma kremowobiały kolor i średnicę ok. 1 cm. Z zewnątrz jest naga, natomiast wewnątrz – miękko owłosiona krótkimi, grubymi włoskami. Płatki korony są wcięte do połowy i mają kształt trójkątów o długości 3,5 mm. Elementy korony wewnętrznej (corona) są niewielkie: zewnętrznie zaokrąglone, wewnętrznie ostre, długości ok. 1,5 mm.

Młode owoce są nagie, silnie zwężające się i osiągają długość do 9 cm.

Siedlisko i występowanie

Hoya attenuata jest powszechnie spotykana w lasach górskich na wyspie Savai’i (Samoa). Występuje na wysokościach od 750 do 1300 m n.p.m., gdzie rośnie w wilgotnych, tropikalnych warunkach. Zbierano ją m.in.:

  • nad Letui, na wysokości 1000 m (27 września 1929),
  • powyżej krateru Matavanu, na 1300 m n.p.m. (24 lipca 1931),
  • nad Salailua, w Le To, na wysokości 750 m (21 października 1931).

Gatunek ten różni się od blisko spokrewnionej Hoya chlorantha znacznie bardziej wydłużonymi liśćmi, mniejszymi kwiatami oraz krótszymi szypułkami i szypułkami kwiatowymi.